Obniżka!

Zielona kawa Islaverde® (gat. Robusta), 200g

Do tej pory, ze względu na niedostateczne rozdrobnienie, zielona kawa służyła jedynie do zaparzania, jednak ze względu na brak walorów smakowych, została wyparta  z rynku przez droższe ekstrakty w postaci pigułek lub kapsułek. My zmieliliśmy ją kriogenicznie (w temp. -80°C) do postaci pudru, dzięki czemu może być ona stosowana jako energetyzujący składnik koktajli, kremów czy polew.

Duża zawartość kwasów chlorogenowych CGA oraz błonnika czyni zieloną kawę cennym składnikiem diet odchudzających. Spożywana w koktajlach owocowych pitych  w ciągu dnia skutecznie blokuje wchłanianie przez organizm cukrów.

Więcej szczegółów

10,71 PLN

11,90 PLN

-10%

Sporządzane w szybkoobrotowym blenderze koktajle owocowe z dodatkiem kawy Islaverde są jednym z najskuteczniejszych naturalnych środków odchudzających. Łączy on bowiem odchudzający błonnik pochodzący z owoców z kwasem chlorogenowym (CGA) pochodzącym z kawy Islaverde. CGA w połączeniu z kofeiną drastycznie zmniejsza przyswajalność cukrów (glukozy, sacharozy i fruktozy), a jednocześnie przyspiesza spalanie tłuszczów, zaspokajając przy tym uczucie głodu. Islaverde to naturalna zielona kawa zmielona kriogenicznie w temperaturze –60°C. Tylko mielenie w bardzo niskiej temperaturze pozwala uzyskać unikalny puder kawowy o najwyższej jakości, którego 1-2 łyżeczki dodane do dowolnego koktajlu owocowego pozwalają rozkoszować się jego wspaniałym smakiem komponowanym wg Państwa uznania. To koniec ze zmuszaniem się do zaparzania gruboziarniście zmielonej kawy, a następnie picia otrzymanego wywaru lub przyjmowania drogich, skomplikowanych chemicznie suplementów typu greencoffee.

Zielona kawa to kawa, która nie została poddana procesowi palenia i – w zależności od gatunku – ma kolor zielony lub zielono-szary. W zielonej kawie obecne są (w największej spośród wszystkich roślin ilości) kwasy chlorogenowe (CGA) – bardzo silne przeciwutleniacze i polifenole, sprzyjające obniżeniu stopnia wchłaniania cukrów oraz wpływające na metabolizm tłuszczy. Dodatkowo mają one także działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze. Największą zawartość kwasów CGA (12,5%) posiada kawa odmiany coffea canephora robusta i dlatego jest ona najlepsza dla poprawy metabolizmu. Odmiana robusta posiada także najwyższą zawartość alkaloidów roślinnych, w tym kofeiny.

W procesie palenia kawy kwasy chlorogenowe w większości ulegają rozpadowi i wytraca się przy tym do 10% kofeiny. Kofeina, która sama jest świetnym antyoksydantem, pobudza korę mózgową i ośrodek podkorowy, a także działa na ośrodki oddechowy i naczynioruchowy. Przyspiesza ona wydolność psychofizyczną poprzez kurczenie naczyń mózgowych, nerkowych i serca oraz rozszerzenie naczyń brzusznych. W szklance kawy parzonej z 6 g kawy palonej człowiek wchłania ok. 100 mg kofeiny, podczas gdy zawartość kofeiny w zielonej kawie zmielonej kriogenicznie wzrasta do 120 mg. Kwasy CGA w połączeniu z kofeiną i zawartymi w kawie związkami mineralnymi powodują zmniejszenie się możliwości gromadzenia i przyswajania cukrów prostych – glukozy, sacharozy i fruktozy – w organizmie. Dodatkowo zielona kawa bogata jest w związki znacznie przyspieszające proces spalania tkanki tłuszczowej. Te właściwości zielonej kawy wykorzystuje się podczas kuracji odchudzających.

Największym problemem jest jednak rozdrobnienie zielonej kawy do postaci pudru, ponieważ jest ona szczególnie twarda i nie mogą sobie z nią poradzić ani duże młyny przemysłowe, ani małe domowe młynki do mielenia kawy.

Kawa zmielona w młynach konwencjonalnych ma widoczne duże drobiny i nie nadaje się do odchudzających koktajli owocowych. Jedynie mielenie kriogeniczne zapewnia uzyskanie postaci pudru. Poniżej przedstawiamy Państwu zasady procesu.

Mielenie kriogeniczne to proces, w którym zielona kawa zostaje głęboko zmrożona w podajniku do młyna. W temperaturze – 50 do -60°C ziarna kawy stają się bardzo kruche i łatwe do drobnego zmielenia. Temperaturę kawy obniżamy mieszając ją z ciekłym azotem o temperaturze -196°C, który po zmieleniu całkowicie odparowuje do atmosfery. Ciekły azot jest obojętny w procesie mielenia, a wręcz posiada dodatkowe zalety: zapobiega utracie kwasów chlorogenowych, kofeiny i antyutleniaczy, a także zachowuje smak i aromat mielonego produktu.

Tradycyjne metody mielenia, poprzez intensywne tarcie, generują ciepło i powodują lokalny wzrost temperatury do 80-90°C. Tak wysoka temperatura powoduje częściową utratę wielu zawartych w kawie, cennych związków odżywczych labilnych temperaturowo.

Proces mielenia kriogenicznego jest niestety procesem skomplikowanym i drogim. Podawana kawa musi zostać wstępnie oczyszczona, sortowana i dodatkowo dosuszona w niskiej temperaturze. Technologicznie zaawansowany młyn podłączony jest do instalacji ciekłego azotu i jest wykonany z materiałów wytrzymujących temperatury nawet do -200°C.

Jednakże osiągane rezultaty mielenia kriogenicznego są nieporównywalnie lepsze od mielenia tradycyjnego, a niewiarygodne rozdrobnienie do postaci pudru powoduje 100%-ową wchłanialność wszystkich cennych substancji zawartych w ziarnach zielonej kawy do organizmu.

 

Skład zielonej kawy

Poniżej prezentujemy artykuł naukowy poświęcony składowi chemicznemu zielonej kawy i jej wybranym właściwościom. Ponieważ do chwili obecnej większość badań nad odchudzającymi właściwościami zielonej kawy prowadzi się na jej ekstraktach, zadaliśmy pytanie, czego należy się spodziewać, jeżeli będziemy spożywali całe ziarna zielonej kawy w postaci zmielonej.

Ekstrakty przemysłowe, w tym ekstrakt z zielonej kawy, otrzymywane są zazwyczaj ma drodze ekstrakcji alkoholowej, co prowadzi do wydobycia związków rozpuszczalnych z tkanki roślinnej do roztworu. Ekstrakty te w prosty sposób można zagęszczać przez odparowanie części alkoholu i jest to skuteczna metoda wydobycia większości składników biologicznie aktywnych z tkanki roślinnej. Spożywanie zielonej kawy w postaci sproszkowanej nie wiąże się z dodatkowym ryzykiem spożycia związków niebezpiecznych, ponieważ zawiera ona produkty ekstrakcji oraz stanowiące pozostałość: dodatkowo odchudzający błonnik, wielocząsteczkowe sacharydy, ligniny i związki związane z nimi chemicznie, które – przy spożyciu zielonej kawy w małych ilościach 6-7 g dziennie – pozostają bez wpływu na układ trawienny.

 

Skład chemiczny zielonej kawy

Związki fenolowe (polifenole) to powszechnie występujące składniki roślin wyższych codziennie spożywane wraz z owocami, warzywami, zbożami i roślinami strączkowymi. Związki te są również odpowiedzialne za smak napojów takich jak wino, herbata i kawa. Do tej pory zostało już rozpoznanych i opisany kilka tysięcy roślinnych związków fenolowych. W związku z ich liczebnością usystematyzowano je biorąc pod uwagę ich budowę chemiczną. Najpowszechniej znane grupu polifenoli występujących w roślinach to: kwasy fenolowe, kwasy cynamonowe, naftochinony, ksantony, stilbeny, flawonoidy, ligniny i biflawonoidy. Najprostszą budowę mają kwasy fenolowe a najbardziej złożoną ligniny i biflawonoidy. Najpopularniejszą grupę polifenoli owoców i warzyw stanowią flawonoidy do których zaliczamy: flawony, flawonole i ich glikozydy, flawononole, flawanony i ich glikozydy, antocyjany i ich glikozydy, flawanole oraz chalkony. Związki polifenolowe w roślinach występują w korzeniach, liściach, bulwach, łodygach, kwiatach, owocach oraz nasionach i ich profil zależy od gatunku rośliny, odmiany, warunków klimatycznych i agrotechnicznych. Polifenole są wtórnymi metabolitami roślin często wytwarzanymi w celu obrony rośliny przed bakteriami, wirusami i grzybami. W momencie uszkodzenia rośliny wytwarzane są intensywnie w miejscu uszkodzenia przyśpieszając gojenie się ran. Ważną cechą polifenoli jest ich zdolność przeciwutleniająca znana również jako pojemność przeciwutleniająca, aktywność przeciwutleniająca czy zdolność do wymiatania wolnych rodników z organizmu. Zdolność ta jest cechą pożądaną w żywieniu człowieka, dlatego zaleca się jest spożywanie odpowiedniej ilości owoców i warzyw.

W kawie najpowszechniej występującymi związkami fenolowymi są kwas chlorogoenowy i kawowy należące do grupy kwasów hydroksycynamonowych. W ziarnach kawy obecne są również inne związki fenolowe jak taniny, ligniny i antocyjany, ale w znacznie mniejszych ilościach. Kwas chlorogenowy znany jest ze swoich właściwości przeciwutleniających, hipoalergicznych, przeciwwirusowych, przeciwskurczowych oraz z ochronnego działania na wątrobę. Całkowita zawartość kwasu chlorogenowego i jego pochodnych mieści się w granicach od 4 do 8,4% dla odmiany Coffea arabica i od 7 do 14,4% dla Coffea canephora robusta. Zawartość kwasu chlorogenowego jest wyznacznikiem jakości kawy, gdyż bierze on udział w tworzeniu barwy, zapachu i aromatu kawy podczas prażenia. Z uwagi na niską stabilność termiczną związek ten jest w dużym stopniu degradowany podczas prażenia kawy.

Poza polifenolami ziarna kawy zielonej bogate są w związki mineralne oraz węglowodany (37 – 50%) z których znaczącą większość stanowią nietrawione w organizmie człowieka wielkocząsteczkowe polisacharydy (43 – 48%). Ziarna kawy mogą również zawierać od 11 do 13% białka oraz ok. 2% aż 17 różnych rodzajów wolnych aminokwasów. Związki te wraz z sacharydami podczas prażenia wpływają na powstawanie produktów reakcji Maillarda odpowiedzialnych m.in. za barwę, smak i aromat kawy prażonej. Tłuszcze stanowią od 9 do 18% masy ziaren kawy, przy czym aż 45-50% z nich to kwasy tłuszczowe jedno i wielonienasycone. Z uwagi na obecność takiej ilości kwasów tłuszczowych nienasyconych i ich podatność na utlenianie (jełczenie) jest wysoka. Kawa, szczególnie w postaci silnie rozdrobnionej, powinna być przechowywana w warunkach atmosfery kontrolowanej lub próżniowej.

Kawa znana jest również z właściwości pobudzających za które odpowiedzialne są alkaloidy takie jak: kofeina, teobromina, teofilina i paraksantyna. Kofeina w kawie odmiany arabica może stanowić nawet 1,2%, natomiast w odmianie robusta wartości te mogą być nawet dwukrotnie wyższe. Dodatkowo robusta może zawierać spore ilości teofiliny znanej z kilku krotnie silniejszego działania w porównaniu z kofeiną.

Podsumowując, odmiana robusta jest znacznie bogatsza w związki mineralne, kofeinę i kwas chloro genowy- składników pożądanych w diecie odchudzającej, natomiast arabica bogatsza jest w tłuszcze i węglowodany dzięki czemu jest smak i aromat jest łagodniejszy i bardziej pożądany.

 

Efekt odchudzający potwierdzony badaniami klinicznymi

22 tygodniowe badania naukowe z zastosowaniem komercyjnie dostępnego ekstraktu kawy zielonej użytego w celu obniżenia masy ciała u 16 otyłych osób jednoznacznie wskazują na korzystne odchudzające działanie tych ekstraktów. Osoby przyjmujące dawkę 1050 mg (w 3 porcjach) ekstraktu dziennie schudły średnio 8 kg a ich BMI spadło średnio o 2,9 kg/m2. Zauważono również istotne obniżenie zawartości tłuszczu o blisko 4,5%. Należy jednak zwrócić uwagę, że BMI osób przed doświadczeniem wynosiło 25-30 kg/m2 co odpowiada osobom z nadwagą a nie otyłym, natomiast ekstrakt kawy zielonej był mocno skoncentrowany i zawierał aż 56,6% kwasów fenolowych i 2,6 % kofeiny [Vinson, Burnham, Nagendran 2012].

Badania naukowe dotyczące efektu odchudzającego wynikającego ze spożywania ekstraktów kawy zielonej nie są jeszcze jednoznaczne. Istnieją dowody, że ekstrakt kawy zielonej sprzyja redukcji masy ciała u zwierząt natomiast u ludzi obserwowano również efekt odwrotny [Lopez-Garcia 2006]. Niektórzy naukowcy wskazują, że długofalowa konsumpcja kawy może prowadzić do obniżenia masy ciała, przy czym efekt ten związany jest głównie z termogenezą wywołaną pobudzającym wpływem kofeiny i innych składników farmakologicznych, obecnych w testowanych ekstraktach. Ekstrakt kawy zielonej może również wpływać na wydzielanie hormonów i tolerancję glukozy u ludzi. Prowadzi to do ułatwienia wchłaniania glukozy dopiero w dalszej części przewodu pokarmowego co opóźnia wchłanianie glukozy do krwiobiegu. Badania Onakpoya, Terry i Ernst [2010] polegające na zbiorczym podsumowaniu prac dotyczących wpływu kawy zielonej na efekt odchudzający wskazały, że regularne spożycie ekstraktów kawy zielonej może przyczynić się do obniżenia masy ciała. Autorzy zaznaczyli jednak, że istnieje jeszcze wiele wątpliwości z tym związanych i efekt ten jest niewielki a dowody kliniczne niepewne. Udowodnienie rzeczywistego efektu odchudzającego i potwierdzenie bezpieczeństwa stosowanych preparatów wymaga prowadzenia dalszych, znacznie dłuższych obserwacji pacjentów.

Literatura

  1.    Farah A., Donangelo C.M, 2006, Phenolic compounds in coffe, Brazilian Journal of Plant Physiology, 18 (1), 23-36.
  2.    Lopez-Garcia E., Van Dam R.M., Rajpathak S., Willett W.C., Manson E., Hu F.B., 2006, Changes in caffeine intake and longterm weight change in men and women, American Journal of Clinical Nutrition, 83, 3, 674-680.
  3.    Onakpoya I., Terry R., Ernst E., 2011, The use of green coffee extract as a weight loss supplement: a systematic rewiev and meta-analysis of randomized clinical trials, Gastroenterology Research and Practise, 1-6
  4.    Vinson J. A., Burnham B.R., Nagendran M.V., 2012, Randomized, double-blind, placebo-controlled, linear dose, crossover study to evaluate the efficacy and safety of a green coffee bean extract in overweight subjects, Diabetes, Metabolic Syndrome and Obesity: Targets and Therapy, 5, 21-27

Składniki: 100% ziaren zielonej kawy (gat. Robusta)

Wartość odżywcza (100g)

Wartość energetyczna

302 kcal

Tłuszcz

18 g

Węglowodany

41 g

Błonnik

30 g

Białko

10 g

Sól

brak

Zawartość alkaloidów* i polifenoli**:

wysoka

Liczba ORAC

3500

Kofeina

1,7 g

Teobromina

ok. 300 mg

*alkaloidy: kofeina, teobromina, teofilina, teina

**związki fenolowe i polifenole: kwasy chlorogenowe i flawonoidy (katechiny: epikatechina i EGCG)

Najkrótszy Kurs Dietetyki

Dlaczego większość diet jest nieskuteczna?

Każde pożywienie posiada określoną ilość energii, wyrażoną w kJ lub kcal. I nawet gdy się nie ruszamy, to dla utrzymania stałej temperatury ciała, aktywności mózgu i podstawowych funkcji biologicznych organizmu, potrzebujemy energii, którą pozyskujemy z pożywienia. Powszechnie uważa się, że gdy energia dostarczana organizmowi w posiłkach jest większa niż całkowita energia spalana przez organizm, to w wyniku przyrostu tkanki tłuszczowej zaczyna się przybierać na wadze.

Twierdzenie to nie znajduje jednak pokrycia w rzeczywistości, znanych jest bowiem wiele przypadków ludzi, którzy pozostają szczupli przez lata mimo spożywania 3000 kcal /dzień, podczas gdy wiele osób przyjmujących dziennie w pożywieniu tylko 2000 kcal musi się ustawicznie zmagać z nadwagą, nawet gdy regularnie odwiedzają siłownię. Wynika z tego, że każdy z nas posiada różną zdolność do spalania energii, zależącą od indywidualnego przebiegu procesów metabolicznych. I właśnie istnienie tych indywidualnych uwarunkowań świadczy o tym, że aby schudnąć, trzeba nie tylko ograniczyć kaloryczność posiłków, ale także pobudzić swój metabolizm.

Niestety, najbardziej popularne diety odchudzające wywołują zupełnie niezamierzoną reakcję obronną organizmu: metabolizm spowalnia, aby chronić cenne rezerwy energii, jakimi jest tkanka tłuszczowa. Zrozumienie działania tego mechanizmu jest kluczowe dla wyjaśnienia, dlaczego przeprowadzanie, nawet przez dłuższy okres czasu, diet opartych jedynie na restrykcji kalorycznej, nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

Jak można przyspieszyć metabolizm?

Każda dieta niskokaloryczna zawierająca węglowodany jest sygnałem dla organizmu, aby rozpoczął ochronę swych rezerw tłuszczowych. W tym celu spowalnia on metabolizm wbrew naszej woli, zachowując się niczym niedźwiedź podczas snu zimowego. Dodatkową przeszkodę stanowią zmiany hormonalne: spada poziom leptyny - hormonu sytości, i podwyższa się poziom greliny - hormonu głodu. Długotrwałe pozostawanie w takim stanie prowadzi z reguły do osłabienia motywacji i w rezultacie pojawienia się efektu jo-jo.

Fizjolodzy żywienia i dietetycy od dawna próbowali stworzyć dietę, która rozwiązałaby ten problem. Ostatecznie przełom w badaniach nastąpił dopiero wtedy, gdy udało się potwierdzić naukowo wpływ węglowodanów na kwestię odchudzania. W badaniu porównawczym, przeprowadzonym na dużych grupach uczestników obojga płci, wykazana została znacznie wyższa skuteczność bardzo niskokalorycznej diety ketogenicznej VLCKD (Very Low-Calorie Ketogenic Diet), w porównaniu z dietami o identycznej wartości energetycznej, ale zawierającymi węglowodany. Okazało się, że tylko tłuszcze, a szczególnie nasycone roślinne kwasy tłuszczowe MCT (trójglicerydy o średniej długości łańcucha węglowego), są w stanie zwiększyć metabolizm u osób pozostających na diecie bardzo niskokalorycznej. W przyrodzie najwięcej MCT występuje w miąższu kokosa oraz … w mleku matki karmiącej.

Czym jest ketoza?

Brak lub bardzo niskie spożycie węglowodanów powoduje spadek glukozy (cukru) we krwi. Glikogen (inna forma glukozy), przechowywany w mięśniach szkieletowych i w wątrobie, przejmuje wtedy rolę glukozy i dostarcza energię do wszystkich narządów, aż do momentu wyczerpania się jej rezerw. W zależności od poziomu aktywności fizycznej osób odchudzających się, glikogen i niewielka ilość węglowodanów obecnych w diecie VLCKD wyczerpują się już po upływie 2-3 dni.Ponieważ trzustka przestaje od tego momentu wytwarzać niezbędną do transportu glukozy insulinę, wątroba zmuszona jest do pobierania obecnych w tkance tłuszczowej trójglicerydów, w celu podtrzymania niezbędnych funkcji życiowych organizmu. Trójglicerydy przekształcane są w wątrobie w ciała ketonowe (ketony), które dostają się do krwioobiegu, gdzie przejmują funkcje zanikającej glukozy, nieustannie dostarczając energię do mózgu, mięśni i innych narządów wewnętrznych organizmu. W momencie, gdy organizm zaczyna pobierać więcej energii z ciał ketonowych niż z glukozy, następuje jego przejście w metaboliczny stan ketozy.

W czasach prehistorycznych stan ketozy był powszechnym rodzajem metabolizmu człowieka i do dziś zachował się jedynie u dzieci karmionych piersią. W stanie ketozy źródłem energii staje się – w miejsce glukozy o niskiej energii 4 kcal / g – wysokoenergetyczny tłuszcz (9 kcal/g). Ponadto tłuszcze nie stanowią pożywki dla pasożytów, patogenów ani komórek nowotworowych; z tego powodu dieta VLCKD posiada właściwości detoksyfikacyjne. Więcej na temat niesamowitych terapeutycznych właściwości diet ketogenicznych można przeczytać na stronie www.nkdiet.com.

Fenomen diety VLCKD

W ostatnich latach na temat diety VLCKD opublikowano wiele opracowań naukowych i artykułów, w których wykazano, że najskuteczniejszą formą leczenia otyłości przy użyciu diety VLCKD (500-800 kcal /dzień) jest łączenie tłuszczów MCT z bardzo dobrze przyswajalnymi proteinami serwatkowymi lub roślinnymi z zielonego groszku.

Tłuszcze MCT są metabolizowane bezpośrednio w wątrobie, bez użycia żółci, niezbędnej do trawienia innych tłuszczów. Dzięki tej właściwości MCT zapewniają szybką i skoncentrowaną energię, jakościowo nieporównywalną do węglowodanów. Szybka energia jest niezbędna do prawidłowego trawienia i absorpcji wysoce termogenicznego białka. Proces syntezy białka jest konieczny, aby zminimalizować utratę FFM (beztłuszczowej masy ciała) lub, innymi słowy, w celu ochrony tkanki mięśniowej.

W 2-3 dniu diety stężenie ciał ketonowych we krwi nagle wzrasta, powodując spadek poziomu hormonu głodu - greliny, zwanego również regulatorem apetytu.

Opisany fenomen bardzo niskokalorycznych diet ketogenicznych pokazuje, że można połączyć dietę bardzo niskokaloryczną z przyspieszeniem metabolizmu, aby osiągnąć szybką redukcję tkanki tłuszczowej bez utraty beztłuszczowej masy ciała, a także znacząco zmniejszyć odczuwanie uczucia głodu. Specjaliści w dziedzinie żywienia i dietetyki zalecają stosowanie diety VLCKD w leczeniu otyłości. Skorzystaliśmy z ich rad i stworzyliśmy dietę VLCKD do samodzielnego przeprowadzenia w domu, pozwalającą w ciągu 9 dni stracić nawet do 10% masy ciała.

Jak schudnąć szybko i bezpiecznie?

Szybki i bezpieczny proces odchudzania powinien zająć kilka dni i umożliwić zredukowanie tak dużej ilości tłuszczu, jak to tylko możliwe, przy minimalnej utracie tkanki mięśniowej i nie powodując odwodnienia organizmu. Dieta VLCKD spełnia te wymagania, ponieważ powoduje ona utratę 7-10% masy ciała w ciągu 5-9 dni.

W diecie ketogenicznej, w której stosuje się restrykcję kaloryczną, zalecane jest zwiększenie udziału białka do 25-30%. Zgodnie z nową dyrektywą UE, która będzie obowiązywała od 2023 roku, spożycie białka w diecie VLCKD powinno przekraczać 30%, a porcja dzienna tego makroskładnika powinna zawierać minimum 75 g. Spożywanie białka w ilości 50 g-75 g dziennie całkowicie pokrywa deficyt spalonej tkanki mięśniowej. Ten rodzaj diety nazwaliśmy dietą termo-ketogeniczną.

Podczas stosowania diety VLCKD należy zwiększyć ilość wypijanych płynów do minimum 2-2,5 litrów dziennie, szczególnie w ciągu pierwszych 2 dni. W tym okresie organizm pozbywa się wodnego roztworu glikogenu, zawierającego około 500 g czystego glikogenu i 1,5 litra wody. Po zakończeniu diety i „wyjściu” z metabolicznego stanu ketozy, odzyskuje się około 1-2 kg masy ciała, ze względu na odtwarzany glikogen. Dobrze jest wtedy uzupełnić dietę o składniki mineralne, zwiększające wchłanianie wody przez organizm.

Jaki program przyjąć po zakończeniu stosowania diety ketogenicznej Islaverde®?

Można kontynuować pełnokaloryczną dietę ketogeniczną - zasady jej stosowania opisane są na naszej stronie www.nkdiet.com). Innym sposobem jest stosowanie cyklicznych diet ketogenicznych, . intermittent fasting, diety Dr’a Mosley’a 5:2 lub cyklicznego (w odstępach 2-3 miesięcy) stosowania diet Islaverde®. Na pewno korzystnie jest stosować dietę śródziemnomorską, w której warto jest zwiększyć udział tłuszczów (ta wersja diety często jest nazywana śródziemnomorską-hiszpańską). W każdym przypadku zalecamy spożywanie jak największych ilości naturalnych blokerów cukru, najlepiej w koktajlach owocowych. O blokerach cukru także można przeczytać na naszej stronie.